't Is ongelofelijk!



Duizenden woorden kunnen nauwelijks beschrijven wat ik vandaag mocht beleven. “‟t Is ongelofelijk” voldoet voor mij het meest om kort te omschrijven welk gevoel je krijgt, wat je fysiek en psychisch ervaart, op het ogenblik dat je samen met „Niki‟ over de balk stapt. Ik denk dat de eerste stap op de maan waarschijnlijk een zelfde emotie losweekte. Bovendien hoef je niet eens zover te reizen om een gelijkaardige ervaring te beleven, twintig minuten autostrade was in mijn geval voldoende.

 

In mijn euforie vergeet ik nog te vermelden dat dit om een equicoach-ervaring gaat. Ik weet nog goed dat ik in aanvang zeer sceptisch stond ten opzichte van deze vorm van coachen. Eerst en vooral omdat ik niet precies wist wat dit inhield. Pas na een paar weken heb ik de nodige vragen luidop gesteld aan iemand die in de opleiding zat, „equicoach‟ is ondertussen ook een erkend beroep. Een bezoek aan de website en het inkijken van de opleidingsmap versterkten alleen maar mijn interesse en dan moest het meest ongelofelijke nog komen.

 

Mijn „intake‟ met de coach was niet alleen verhelderend, bovendien zeer confronterend. En dan … mag je als kers op de taart met het paard in de ring. “‟t Is ongelofelijk” … al honderden keren herhaald deze middag en allicht ook vanavond én vannacht … Niki, een jonge hengst, confronteert je niet alleen met de hulpvraag maar reageert bovendien superalert op je lichaamstaal. Je kan misschien jezelf van alles wijsmaken maar niet Niki.

 

Bedankt: Niki, Sabine, Erik.